Week 6 - De gevolgen

Uitdroging

Wanneer een kind meer dan 1 dag diarree heeft bestaat er gevaar voor uitdroging. We spreken van uitdroging wanneer iemand meer vocht verliest dan dat hij inneemt. Samen met het water verlies je ook zouten en andere voedingsstoffen. Aangezien ons lichaam uit 80% water bestaat, kan uitdroging dus levensbedreigend zijn. Symptomen zijn de volgende:

• droge ogen, vaak diepliggend in de oogkassen, met blauwe kringen
• donkere, sterk ruikende urine
• droge slijmvliezen
• hoofdpijn samengaand met vermoeidheid
• huid die bij het knijpen niet onmiddellijk terugspringt
• bij baby’s: ingetrokken fontanellen (huid op de nog zachte schedel die naar binnen trekt)

Buiten diarree zijn hitte, te weinig drinken of het te veel drinken van vochtafdrijvende middelen zoals bijvoorbeeld alcohol oorzaken van uitdroging.

Ondervoeding

Ondervoeding kan ontstaan door twee oorzaken: te weinig eten, maar vooral door te weinig essentiële voedingsstoffen innemen. Voorbeelden van essentiële voedingsstoffen zijn vitaminen, mineralen, proteïnen, suikers en zouten. Door de diarree gaan deze samen met het vocht naar buiten. Wanneer kinderen ondervoed geraken daalt hun weerstand en worden ze dus nog vatbaarder voor ziekten.

Bloedarmoede

Door ondervoeding en diarree kan bloedarmoede ontstaan. Men spreekt van bloedarmoede wanneer je een tekort hebt aan hemoglobine, een ijzerhoudend eiwit. Door de diarree gaan er voedingsstoffen uit je lichaam, dus ook eiwitten. Bovendien gebeurt het vaak dat er bloed bij de diarree zit. Aangezien er bij ondervoeding te weinig inname van essentiële voedingsstoffen is, kan dit uiteraard ook bloedarmoede tot gevolg hebben. Symptomen van bloedarmoede:

• sneller buiten adem geraken
• sneller moe zijn
• versneld hartritme
• hoofdpijn
• je zwak voelen
  

Algemeen genomen kan je dus eigenlijk stellen dat diarree ook andere ziektes uitlokt. De kinderen in Nepal krijgen gemiddeld 3 keer per jaar diarree die meerdere weken kan aanhouden. Ze lopen dus voortdurend gevaar.

Bronnen:

Koppen, Koppen gives a shit, tv-programma, één, 15 december 2011.

Vademecum van de voeding, internet, (29 december 2011), (http://www.voedingsanalyse.com/vademecum.aspx).

Essentiële voedingsstoffen, internet, (29 december 2011), (http://www.noni-info.nl/nl/pg_21.html).

Bloedarmoede, internet, (29 december 2011), (http://www.e-gezondheid.be/bloedarmoede/gids/429).

Bloedarmoede symptomen, internet, (29 december 2011), (http://www.leefgelukkig.be/bloedarmoede/symptomen/).

Ondervoeding, internet, (29 december 2011), (http://www.msf-azg.be/nl/thema/ondervoeding).

(Onder)voeding, internet, (29 december 2011), (http://www.unicef.be/nl/page/ondervoeding).

Uitdroging, internet, (29 december 2011), (http://www.leefgelukkig.be/uitdroging/).

Dehydratatie (geneeskunde), internet, 30 november 2010, (http://nl.wikipedia.org/wiki/Dehydratie_%28geneeskunde%29).

Diarree en uitdroging, internet, (29 december 2011), (http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=7288).

Gezondheid: Uitdroging, internet, (29 december 2011), (http://www.ingelicht.be/uitdroging-of-dehydratie).

Kinderen en diarree, internet, (29 december 2011), (http://www.ingelicht.be/kinderen-en-diarree).

Waarom sterven er zoveel kinderen aan diarree?, internet, (29 december 2011), (http://musicforlife.rodekruis.be/ref/%2814098%29-Home/%2814098%29-Home-Veelgestelde-vragen/Diarree-in-ontwikkelingslanden/Waarom-sterven-er-zoveel-kinderen-in-midden--en-lage-inkomenslanden-aan-diarree.html).

Week 6 - Diarree: de oorzaken

Een vierde van de wereldbevolking heeft geen toilet om zich te ontlasten. 83% van deze mensen woont in Indonesië, Ethiopië, Pakistan, China, Nigeria, Brazilië, Bangladesh, Soedan, Nepal, Niger, Vietnam of Mozambique. In Nepal is het zo dat meer dan de helft van de bevolking, 17 miljoen mensen, geen toilet heeft. Er zijn in die landen misschien geen toiletten, maar de mensen moeten natuurlijk hun behoeften kunnen doen. Zij gaan naar het toilet in de natuur of op straat. De afvalstoffen dringen dan in de bodem. Hierdoor komen die in het water terecht, waardoor het water besmet en vervuild geraakt. Het gevolg is wanneer de bevolking drinkt van het water uit de nabijgelegen rivier of waterput bestaat de kans dat zij ziek worden. Als je de kaartjes hieronder vergelijkt, valt het op dat de plaatsen waar niet veel sanitaire voorzieningen zijn ook vaak kampen met te weinig drinkbaar water. De mensen in de arme wijken zijn trouwens verplicht om het vuile water te drinken aangezien zij te arm zijn om drinkbaar water te kopen. De bevolking gebruikt het vuile water uiteraard niet enkel om te drinken, ook eten wordt klaargemaakt in dit vuile water. Of zij doen bijvoorbeeld de was in de rivieren.

Bron: De wereld NU in kaart, uitgeverij De Boeck

Aangezien zoveel mensen van het besmette water drinken ontstaan er uiteraard vaak epidemieën, waarbij een half dorp diarree kan hebben. Dat de mensen geen toilet hebben en overal uitwerpselen op de grond liggen helpt de epidemie uiteraard verspreiden. Bacteriën krijgen vrij spel door gebrek aan hygiëne. In sloppenwijken is het zo dat mensen vaak tussen het afval wonen. Ze zijn te arm om een echt huis te kopen of te huren. Daarom wonen zij in een soort geïmproviseerde tentjes gemaakt met plastieken zeilen of in houten huisjes. Leven tussen het afval brengt ziektes met zich mee. Daarnaast is de bevolking het niet gewoon om hun handen te wassen na het werk, terwijl veel Nepalezen uit sloppenwijken als werk afval verzamelen en verkopen. Wanneer sommigen toch de gewoonte hebben om hun handen te wassen doen zij dit enkel met water. Toch is het heel belangrijk om je handen met zeep te wassen. Wanneer iedereen zijn handen met zeep zou wassen, zouden er 40% minder zieken zijn door diarree. Zelfs wanneer iemand in aanraking komt met een patiënt wassen zij hun handen niet. Dat alles terwijl diarree toch een heel besmettelijke ziekte is.. Uiteraard is diarree niet enkel een probleem van de sloppenwijken en afgelegen dorpjes. Zelfs in de Nepalese hoofdstad Kathmandu doen de mensen hun gevoeg op straat.

Bronnen:

Koppen, Koppen does give a shit, tv-programma, één, 15 december 2011.

Music For Life 2011: diarree, internet, (29 december 2011), (http://www.stubru.be/programmas/musicforlife/musicforlife2011hetthema).

Diarree is de grootste doodsoorzaak bij kinderen, internet, (29 december 2011, (http://musicforlife.rodekruis.be/ref/%2814098%29-Home/Music-For-Life-2011/Diarree-doodt-kinderen.html).

Waarom sterven er zoveel kinderen aan diarree?, internet, (29 december 2011), (http://musicforlife.rodekruis.be/ref/%2814098%29-Home/%2814098%29-Home-Veelgestelde-vragen/Diarree-in-ontwikkelingslanden/Waarom-sterven-er-zoveel-kinderen-in-midden--en-lage-inkomenslanden-aan-diarree.html).

Wat zijn de oorzaken van diarree?, internet, (29 december 2011), (http://musicforlife.rodekruis.be/ref/%2814098%29-Home/%2814098%29-Home-Veelgestelde-vragen/Diarree-in-ontwikkelingslanden/Wat-zijn-de-oorzaken-van-diarree.html).

DE PRINS, H., VANDEPITTE, P. en ADAMS, X, De wereld NU in kaart, uitgeverij De Boeck, Antwerpen, 2005.

Zorg, internet, (29 december 2011), (http://www.unicef.nl/wat-doet-unicef/themas/zorg/).

Poor sanitation, internet, 2006, (http://www.worldmapper.org/display.php?selected=183).

Mortality 1-4 Years Old, internet, 2006, (http://www.worldmapper.org/display.php?selected=263).

Childhood Diarrhea, internet, 2006, (http://www.worldmapper.org/display.php?selected=233).

Poor water, internet, 2004, (http://www.worldmapper.org/display.php?selected=186).

De Milleniumdoelen atlas, internet, (29 december 2011), (http://www.milleniumdoelen.nl/atlas/).

Week 6 - De feiten

Diarree is samen met longontsteking de meest voorkomende doodsoorzaak bij kinderen jonger dan 5 jaar. Jaarlijks zijn er 1,5 miljoen kinderen die sterven aan diarree. In Afrika en Zuid-Azië blijkt deze ziekte zelfs de oorzaak van 80% van de kindersterfte! Op het kaartje kan je zien dat Afrika en Zuid-Azië het grootste aantal kindersterfte heeft. Diarree blijkt dus een zeer groot probleem!

Bron: De wereld NU in kaart, uitgeverij De Boeck

De actie Music For Life zal het ingezamelde geld dit jaar meer bepaald gebruiken om diarree in Nepal te voorkomen. In dit kleine land komen dagelijks 36 kinderen om door de diarree. De meeste doden vallen in de afgelegen dorpen en sloppenwijken. Wanneer kinderen diarree krijgen zijn hun ouders vaak te arm om een dokter of ziekenhuis te betalen en weten ze zelf niet hoe ze diarree moeten behandelen.

Bronnen:

Koppen, Music for life: Koppen does give a shit, tv-programma, één, 15 december 2011.

Music For Life 2011: diarree, internet, (29 december 2011), (http://www.stubru.be/programmas/musicforlife/musicforlife2011hetthema).

Diarree is de grootste doodsoorzaak bij kinderen, internet (29 december 2011), (http://musicforlife.rodekruis.be/ref/%2814098%29-Home/Music-For-Life-2011/Diarree-doodt-kinderen.html).

DE PRINS, H., VANPITTE, P en ADAMS, X., De wereld NU in kaart, uitgeverij De Boeck, Antwerpen, 2005.

Week 6 - Koppen: Music For Life: We do give a shit

De laatste jaren zijn kerstsfeer en Music For Life bijna synoniem geworden. Jaarlijks brengt Studio Brussel samen met zijn enthousiaste presentators en het Vlaamse Rode Kruis een stille ramp onder de aandacht. Dit jaar kozen zij voor het thema diarree. Diarree blijkt een groot probleem te zijn in onze hedendaagse wereld. Aangezien ik me nog helemaal in de kerst- en Music For Life-sfeer voel ga ik me voor de zesde opdracht verdiepen in het thema van 2011: diarree. Hiervoor kijk ik naar de reportage van Koppen over diarree, die werd uitgezonden op 15 december.

Ik wil het volgende te weten komen:
- Hoeveel kinderen sterven er jaarlijks aan diarree?
- Wat zijn de oorzaken van diarree?
- Hoe kan diarree voorkomen worden?
- Wat zijn de gevolgen van diarree voor kinderen?
- Hoe probeert het Rode Kruis dit probleem op te lossen?
- In welke landen is diarree een groot probleem?

Week 5 - Conclusie

"Gevangene van de Taliban" is een zeer boeiend boek! Het is geschreven als een dagboek en persoonlijk hou ik van die stijl. Het boek leert je heel veel bij over de cultuur in Afghanistan en Pakistan. Er wordt gesproken over de Taliban in deze landen, de cultuur van de Pashtunstam, maar ook over de landen Afghanistan en Pakistan. Je ontdekt dat Pakistan veel meer technologie kent. In Afghanistan is er op veel plaatsen bijvoorbeeld geen elektriciteit, terwijl er in Pakistan overal internetcafés, telefoons en faxapparaten zijn. Ik kan concluderen dat "Gevangene van de Taliban" een echte aanrader is!

Hier vond ik ook nog een interview met de auteur over zijn ervaringen met de Taliban.

Week 5 - Het leven zoals het is: gevangen door de Taliban

Tijdens hun tocht richting het Talibankamp van moellah Abdullah, worden Jere Van Dyk en zijn gidsen Daoud, Razi Gul en Ahmed Samad overvallen door een andere Talibangroep. Meteen worden zij onder schot gehouden en geblinddoekt. Van Dyk vreest dat hij er geweest is. Ze stoppen hem en zijn gidsen in een auto en rijden minstens 2 uur. Ze worden naar een huis gebracht en de Taliban vragen als eerste of hij een moslim is. De gidsen hadden Van Dyk de geloofsbelijdenis “La illaha illalaha Muhammad urrasullalah, er is geen god dan God, en Mohammed is zijn Profeet.” geleerd voor het geval zijn in de problemen zouden komen. Doordat de Taliban denken dat hij moslim is laten ze hem leven.

Ze brengen hem en zijn gidsen naar een kamer. Met vier worden zij in een kleine kamer met lemen muren opgesloten. Het enige licht komt van lantaarns en zaklampen. De bedden zijn van touw gemaakt. Een gedetailleerde omschrijving van de cel geeft de auteur op pagina’s 84-85: “Boven de uitsparing lag een plank op mogays, de houten pennen waaraan mannen hun geweren hingen, en daarop stonden een zwarte pan, een katoenen zak en een oude thermosfles, allemaal bedekt met een laagje stof. Bij de deur, naast Razi Guls bed, lag een stapel takken. Op de twee lege bedden lagen opgerolde en dichtgebonden oude dekens. Naast Samads bed was een matglazen tralieraam met een dikke laag vuil. Het was voor een deel gebroken en afgedekt met hout. Het was zo donker dat we elkaar niet goed konden zien.” Nadien nemen de Taliban de mannen apart voor ondervragingen. Alle gidsen kregen ook slaag van de Taliban, Jere Van Dyk niet.

Als je gaat kijken naar de behandeling, is de auteur altijd goed behandeld geweest door de Taliban. Hij kreeg 3 keer per dag eten: meestal brood, linzen en aardappelen. Maar er kwam ook regelmatig rijst en zelfs ganzenvlees op het menu. Soms werd er fruit gegeven. Dorst hebben de gevangenen ook niet gehad. Jere en zijn gidsen kregen groene thee te drinken na elk ochtendgebed en ze hadden ook een jerrycan water in hun cel. Er waren metalen kommetjes voorzien om uit te drinken. Wanneer Jere koud had, mocht hij zijn trui hebben. Na enkele keren vragen heeft hij zelfs zijn notitieboekje en een pen gekregen. Na enkele dagen kregen de gevangenen tandenborstels, zeep, shampoo, toiletpapier, vaseline, handdoeken en propere kleren. De bewaker had ook een vuurtje voor hen gekocht. Onder de bedden werden Korans voorzien voor de gasten. Jere werd eigenlijk zelfs beter behandeld dan zijn gidsen. De gidsen kregen steeds kettingen aangebonden terwijl de auteur vrij mocht rondlopen in de cel. De redenering hierachter was dat hij bij een ontsnapping niet zou weten waar naartoe en dat hij niet zou kunnen praten met de bevolking. Bovendien hadden de Taliban meer respect voor hem dan voor zijn gidsen aangezien Jere Van Dyk beschouwd werd als een geleerd man en kennis geeft aanzien bij de Pashtoes. De goede behandeling heeft te maken met het principe van een goede gastheer zijn in het pashtunwali.

Tijdens het gevangenschap is de auteur eigenlijk gedwongen om zich aan te sluiten bij de islam en mee te doen met de rituelen zoals de wassingen en de gebeden. Toch staat dit in contrast met de Koran. De Profeet Mohammed zou eens gezegd hebben: “Er zal geen dwang in de religie zijn.” (p. 145) Hij kreeg vaak te horen dat zijn enige kans om te overleven was door zo kort mogelijk bij de islam te komen. De Taliban wilden dat hij achteraf terug zou gaan naar Amerika om te prediken en om te verkondigen dat hij steeds goed behandeld werd door de Taliban. De wassingen was een tweede reden waarom de gevangenen een jerrycan water kregen. Ook zijn celgenoten spoorden Van Dyk voortdurend aan om zich aan te sluiten bij de islam. Een nieuwe moslim aanbrengen zorgt namelijk voor beloning in het paradijs.

Toch heeft de auteur vaak angst gekend bij de Taliban. Hij werd een keer een geweer tegen het hoofd gehouden en zo gefilmd. Ook moest hij brieven schrijven voor losgeld. De Taliban hielden hem gevangen omdat zij Jere wilden ruilen tegen kameraden in Guantànamo of de gevangenis van Bagram. Wanneer dit niet lukte, wilden ze hem laten gaan voor 1 miljoen dollar losgeld. De uiteindelijke bevrijding is gebeurd voor 20 000 dollar na 45 dagen gevangenschap.

Je kan dus concluderen dat Jere Van Dyk steeds goed en met respect behandeld werd. Toch moet je ervoor opletten om te gaan beweren dat de Taliban hun gevangenen goed behandelen. Er zijn verschillende Talibangroeperingen en elke situatie is anders.

Bron:

VAN DYK, J., Gevangene van de Taliban, In handen van de beruchtste terroristen ter wereld, De Boekerij, Amsterdam, 2010.